Hoe het begon

Wie wist dat de kampen al langer bestaan dan de Ichthus verenigingen? Al in juli 1959 werd het eerste Ichthus zeilkamp gehouden in de kampeermolen van Youth for Christ in Giethoorn. Dit kamp werd opgezet door een groep studenten uit Utrecht die een grote evangelisatie-actie organiseerden. De actie werd geopend door niemand minder dan Prins Bernard en heeft uiteindelijk geleid tot het ontstaan van Ichthus. 

Sprekers op dit eerste kamp waren een zendeling van de China Inland Mission, de leider van het Europese werk van de Navigators (Douglas Sparks) en ds. E. Veenhuizen. Voor dit kamp betaalde je toen nog 29,50 gulden (!) 

In 1967 werd er besloten om een extra zeilkamp te organiseren, en in de jaren daarna bleef Ichthus Zeilkampen uitbreiden, om in 1993 het record van zeven kampen per jaar te bereiken. Inmiddels is dit aantal weer teruggebracht naar vijf kampen.

Over de indeling en het verloop van de eerste kampen is weinig bekend. Een leuk citaat dat wel bekend is, komt uit een stafvergadering in 1964: 'De kampstaf is als volgt samengesteld: een kampcommandant, een fiscus en een meisje'. Op de zeilkampen in de jaren zestig kwamen er in een kampweek wel 4 of 5 sprekers om een lezing te geven. De eerste de beste dorpspredikant was hiervoor niet goed genoeg. Dit blijkt uit de moeite die gedaan werd om bekende sprekers uit de verste hoeken van de wereld uit te nodigen. Aan hen werd dan gevraagd of ze in de zomer in West-Europa waren en zo ja of ze even op een zeilkamp wilden spreken. Het klinkt zo simpel, maar het werkte wel: o.a. David du Plessis en Francis Grimm kwamen langs op een kamp. Hoewel, simpel... Aan dit citaat uit een brief te zien, was het nog wel eens lastig om contact te leggen: 'Dear Theo, … my wife Sally received your letter written to Belgium. She is with a team in France. She wrote me in Libanon, while I was in Jordan and I am answering in Egypt, but I think I will post it from Luxemburg.' Toch is dit helemaal goed gekomen en wilde hij graag spreker zijn. 

Vanaf het begin groeide het aantal deelnemers, tot er in 1986 60 à 70 deelnemers per kamp meegingen. Dit paste allemaal niet meer in de kampeermolen, dus werden er naast de molen wat legertenten neergezet. 'Uit een oogpunt van openbare orde, zedelijkheid, gezondheid en welstand, en de verstoring van het landschap door de tenten', besloot de gemeente Giethoorn om dit te verbieden en het maximale aantal slaapplaatsen op de molen werd vastgesteld op 35. Omdat het ook niet mogelijk was om meer kampen te organiseren, werd er gezocht naar een andere locatie. In 1973 verhuisden de kampen definitief naar de kampeerboerderij van de familie Ykema in Sandfirden. Na bijna 40 jaar zijn we nog steeds niet op dit mooie plekje aan het water uitgekeken. In die periode werd de hooizolder vervangen door een echt kampgebouw, maakte de familie Ykema plaats voor de volgende generatie en groeide het aantal zeilkampen flink.

Er zijn ook enkele jaren wandelkampen georganiseerd onder de vlag van Ichthus Zomerkampen. Deze kampen hebben allerlei namen gehad. Van woudloperskamp naar rugzaktrektocht en tot slot het ‘Vogezenkamp’. De bestemmingen waren ook divers: de Ardennen, Schotland en de Vogezen. Ook hebben mensen geprobeerd om fiets- en surfkampen te organiseren, maar hier is weinig van bekend.